← Tüm Notlar
📋 Klinik NotÇocuk Hematoloji

Hemolitik anemi (1. Kısım)

🗓 Sat Jun 27

Eritrosit membran defektleri ve eritrosit enzim defektleri

HEMOLİTİK ANEMİLER

Hemolitik anemiler, eritrosit yıkımının (hemoliz) artması ve kemik iliğinin bu yıkımı yeterince kompanse edememesi sonucu gelişen anemi grubudur. Normal eritrosit ömrü 110-120 gündür; hemolizde bu süre belirgin şekilde kısalır.



SINIFLANDIRMA

Mekanizmaya Göre (İntrinsik vs Ekstrinsik)

Hücre içi (intrinsik) nedenler – eritrositin kendi yapısındaki defektler, genellikle kalıtsal:

  1. Membran defektleri (herediter sferositoz, eliptositoz)
  2. Enzim defektleri (G6PD eksikliği, piruvat kinaz eksikliği)
  3. Hemoglobinopatiler (orak hücre hastalığı, talasemiler)



Hücre dışı (ekstrinsik) nedenler – eritrosit normaldir, dış faktör hemolize yol açar, genellikle edinsel:

  1. İmmün nedenler (otoimmün, alloimmün hemolitik anemi)
  2. Mikroanjiyopatik nedenler (HÜS, TTP, DİK)
  3. Enfeksiyonlar, ilaçlar, toksinler



Hemoliz Yerine Göre (İntravasküler vs Ekstravasküler)

İntravasküler hemoliz – eritrositler damar içinde parçalanır:

  • Hemoglobinemi
  • Hemoglobinüri
  • Haptoglobin düşüklüğü (belirgin)
  • Hemosiderinüri

Örnekler: G6PD krizi, mikroanjiyopati, ABO uyumsuzluğu

 

Ekstravasküler hemoliz – eritrositler dalak ve karaciğerde (RES) makrofajlarca yıkılır:

  • Splenomegali
  • İndirekt bilirubin artışı belirgin

Örnekler: herediter sferositoz, sıcak AİHA, piruvat kinaz eksikliği

 

HEMOLİZİN GENEL LABORATUVAR BULGULARI

1. Artmış Eritrosit Yıkımı Göstergeleri

  • İndirekt (unkonjuge) bilirubin artışı, sarılık
  • LDH yüksekliği
  • Haptoglobin düşüklüğü (intravasküler hemolizde belirgin)
  • İdrarda ürobilinojen artışı
  • İntravasküler hemolizde: hemoglobinemi, hemoglobinüri, hemosiderinüri

 

2. Artmış Eritrosit Yapımı (Kompansatuvar) Göstergeleri

  • Retikülositoz (en önemli gösterge)
  • Polikromazi, periferik yaymada çekirdekli eritrositler (NRBC)
  • Kemik iliğinde eritroid hiperplazi
  • Kronik ağır hemolizde kortikal kemikte genişleme


Retikülosit düşükse aplastik kriz düşünülmelidir (özellikle Parvovirüs B19)

 

ERİTROSİT MEMBRAN DEFEKTLERİ

 

1. Herediter Sferositoz (HS)

En sık görülen kalıtsal membran defektidir, Kuzey Avrupa kökenlilerde sıktır

  • Çoğunlukla otozomal dominant (%75); resesif ve de novo formlar da var
  • Membran iskelet proteinlerinde defekt: ankirin (en sık), spektrin, band 3, protein 4.2
  • Defekt → membran lipidi kaybı → yüzey/hacim oranı azalır → sferosit oluşur
  • Sferositler deforme olamaz → dalakta sıkışıp yıkılır (ekstravasküler hemoliz)

 

Klinik:

  • Anemi, sarılık, splenomegali klasik triadı
  • Yenidoğanda hiperbilirubinemi (exchange gerektirebilir)
  • Şiddet hafiften ağıra değişir
  • Pigment safra taşı (erken yaşta bile)

 

Krizler:

  • Aplastik kriz: Parvovirüs B19, retikülosit düşer, en tehlikelisi
  • Hemolitik kriz: enfeksiyonlarla tetiklenir
  • Megaloblastik kriz: folat eksikliğine bağlı

 

Laboratuvar:

  • Periferik yaymada sferositler (santral solukluğu olmayan küçük hücreler)
  • MCHC artışı (karakteristik, dehidrate hücre)
  • Artmış RDW
  • Retikülositoz, indirekt bilirubin artışı
  • EMA (eozin-5-maleimid) bağlanma testi: en duyarlı, güncel tanı testi
  • Ozmotik frajilite artışı (klasik test ama daha az duyarlı)
  • Coombs negatif (AİHA’dan ayırır — AİHA’da da sferosit görülür)

 

Tedavi:

  1. Folik asit desteği
  2. Splenektomi (ağır vakalarda; ideal olarak 6 yaş sonrası)
  3. Splenektomi öncesi aşılama (pnömokok, meningokok, Hib)
  4. Kolesistektomi (safra taşı varsa)



2. Herediter Eliptositoz

  1. Genellikle otozomal dominant, çoğu asemptomatik
  2. Spektrin defekti → eliptik (oval) eritrositler
  3. Ağır varyant: herediter piropoikilositoz (HPP) — yenidoğanda ağır hemoliz
  4. Güneydoğu Asya ovalositozu sıtmaya dirençle ilişkili



ERİTROSİT ENZİM DEFEKTLERİ

 

1. G6PD Eksikliği (Glukoz-6-Fosfat Dehidrogenaz)

Dünyada en sık görülen enzim defektidir. Akdeniz, Afrika, Asya kökenlilerde sık

  • X’e bağlı resesif (erkekler daha çok etkilenir)
  • G6PD, NADPH üretiminde rol alır → glutatyonu redükte tutar → oksidatif strese karşı korur
  • Enzim eksikliğinde oksidatif stres → hemoglobin denatüre olur → Heinz cisimcikleri → intravasküler hemoliz

 

Tetikleyiciler:

  • İlaçlar: sülfonamidler, primakin, nitrofurantoin, dapson, rasburikaz, metilen mavisi
  • Enfeksiyonlar (en sık tetikleyici)
  • Fava fasulyesi (favizm — özellikle Akdeniz varyantı)
  • Naftalin (güve kovucu)

 

Klinik:

  • Genellikle ataklar halinde akut intravasküler hemoliz
  • Maruziyetten 24-48 saat sonra sarılık, hemoglobinüri (koyu idrar)
  • Yenidoğan sarılığı (önemli neden)

 

Laboratuvar:

  • Periferik yaymada Heinz cisimcikleri (supravital boya ile)
  • Bite cells” (ısırılmış hücre) ve “blister cells”
  • G6PD enzim aktivitesi düşük (akut atakta yalancı normal olabilir — 2-3 ay sonra tekrarla)

 

Tedavi:

  • Tetikleyiciden kaçınma (temel taşı)
  • Destekleyici, gerekirse transfüzyon
  • Yenidoğanda fototerapi/exchange



2. Piruvat Kinaz (PK) Eksikliği

  • Otozomal resesif, en sık glikolitik enzim defekti
  • ATP üretimi azalır → eritrosit membran fonksiyonu bozulur → ekstravasküler hemoliz
  • Kronik hemoliz, splenomegali, yenidoğan sarılığı
  • 2,3-DPG artar → oksijen dokulara daha kolay verilir → anemiyi göreceli iyi tolere eder
  • Heinz cisimciği YOK (oksidatif defekt değil)
  • Tedavi: destekleyici, ağır vakalarda splenektomi
⚡ İpuçları
  • Hemoliz genel mantığı
  • 1. Hemoliz = yıkım göstergeleri (↑indirekt bilirubin, ↑LDH, ↓haptoglobin) + yapım göstergeleri (↑retikülosit)
  • 2. Retikülosit düşükse → aplastik kriz (Parvo B19)
  • Coombs testi (ayırıcının kalbi):
  • 1. Coombs (+) → immün
  • 2. Coombs (−) → periferik yaymaya bak
  • Periferik yayma ipuçları:
  • 1. Sferosit → HS (Coombs −) veya sıcak AİHA (Coombs +)
  • 2. Bite/blister cell + Heinz → G6PD
  • 3. Şistosit → MAHA (HÜS/TTP/DİK)
  • 4. Eliptosit → herediter eliptositoz
  • 5. Orak hücre → SCD
  • 6. Hedef hücre → talasemi, HbC, SCD
  • 7. Howell-Jolly cisimciği → asplenia (SCD)
  • Kalıtım kalıpları:
  • 1. HS → otozomal dominant
  • 2. G6PD → X’e bağlı resesif
  • 3. PK eksikliği → otozomal resesif
  • 4. Orak hücre ve talasemiler → otozomal resesif
  • Membran/enzim ipuçları:
  • 1. MCHC ↑ → HS’yi düşündüren nadir bulgu (sferosit dehidrate)
  • 2. EMA bağlanma testi → HS için en duyarlı modern test
  • Hemoglobinopati zincir mantığı:
  • 1. “Alfa her zaman gerekir → alfa hastalıkları doğumda/fetusta; beta zinciri HbF’de yok → beta hastalıkları (orak, beta tal.) 6 aydan sonra”
  • Orak hücre kilit noktalar:
  • 1. Mutasyon: 6. kodon, glutamik asit → valin
  • 2. Çocukta en sık ölüm nedeni: pnömokok sepsisi → penisilin profilaksisi + aşı
  • 3. Büyük çocuk/erişkinde en sık ölüm: akut göğüs sendromu
  • 4. Daktilit → süt çocuğunda ilk bulgu
  • 5. Salmonella → osteomiyelit; Parvo B19 → aplastik kriz
  • 6. İdame tedavi: hidroksiüre (HbF↑)
  • Beta talasemi major kilit noktalar:
  • 1. 6 aydan sonra başlar, transfüzyon bağımlı
  • 2. “Hair-on-end” kafatası, frontal bossing, ekstramedüller hematopoez
  • 3. Esas tehlike: demir birikimi (kardiyak) → şelasyon hayati
  • 4. HbA2 ve HbF artar
  • Talasemi minör vs demir eksikliği:
  • 1. Talasemi: RBC normal/yüksek, RDW normal, Mentzer <13, HbA2 >%3.5
  • 2. Demir eksikliği: RBC düşük, RDW yüksek, Mentzer >13
  • Alfa talasemi gen sayısı:
  • 1. “1 sessiz – 2 trait – 3 HbH – 4 Bart hidrops”
  • Splenektomi mantığı:
  • 1. Ekstravasküler hemolizde (HS, PK, sıcak AİHA) işe yarar
  • 2. Öncesinde kapsüllü bakteri aşıları şart, 6 yaş öncesi mümkünse ertele
  • İntravasküler hemoliz ipucu:
  • 1. Hemoglobinüri + ↓↓haptoglobin → G6PD krizi, MAHA, ABO uyumsuzluğu
📚 Kaynakça
1.1. Kliegman RM, St. Geme JW, Blum NJ, Shah SS, Tasker RC, Wilson KM, editörler. Nelson Textbook of Pediatrics. 21. baskı. Philadelphia, PA: Elsevier; 2020.
2.2. Gallagher PG. Definitions and Classification of Hemolytic Anemias. İçinde: Kliegman RM, St. Geme JW, Blum NJ, Shah SS, Tasker RC, Wilson KM, editörler. Nelson Textbook of Pediatrics. 21. baskı. Philadelphia, PA: Elsevier; 2020. Bölüm 484.
3.3. Merguerian MD, Gallagher PG. Hereditary Spherocytosis. İçinde: Nelson Textbook of Pediatrics. 21. baskı. Philadelphia, PA: Elsevier; 2020. Bölüm 485.
4.4. Gallagher PG. Hereditary Elliptocytosis, Hereditary Pyropoikilocytosis, and Related Disorders. İçinde: Nelson Textbook of Pediatrics. 21. baskı. Philadelphia, PA: Elsevier; 2020. Bölüm 486.
5.5. Gallagher PG. Hereditary Stomatocytosis. İçinde: Nelson Textbook of Pediatrics. 21. baskı. Philadelphia, PA: Elsevier; 2020. Bölüm 487.
6.6. Gallagher PG. Paroxysmal Nocturnal Hemoglobinuria and Acanthocytosis. İçinde: Nelson Textbook of Pediatrics. 21. baskı. Philadelphia, PA: Elsevier; 2020. Bölüm 488.
7.7. Kalpatthi RV, Kim HY. Hemoglobinopathies. İçinde: Nelson Textbook of Pediatrics. 21. baskı. Philadelphia, PA: Elsevier; 2020. Bölüm 489.
8.8. Gallagher PG. Enzymatic Defects. İçinde: Nelson Textbook of Pediatrics. 21. baskı. Philadelphia, PA: Elsevier; 2020. Bölüm 490.
9.9. Ware RE. Hemolytic Anemias Resulting from Extracellular Factors—Immune Hemolytic Anemias. İçinde: Nelson Textbook of Pediatrics. 21. baskı. Philadelphia, PA: Elsevier; 2020. Bölüm 491.
10.10. Ware RE. Hemolytic Anemias Secondary to Other Extracellular Factors. İçinde: Nelson Textbook of Pediatrics. 21. baskı. Philadelphia, PA: Elsevier; 2020. Bölüm 492.
🎲 Rastgele Notlar