← Tüm Notlar
📋 Klinik NotÇocuk Nefroloji

Tubüler Hastalıklar

🗓 Wed May 27

Renal tubüler asidozlar ve diğer tubüler hastalıkların patofizyolojisi özellikleri vs..

TUBÜLER HASTALIKLAR

RENAL TÜBÜLER ASİDOZ (RTA)
  • Böbrek, normal GFR’ye rağmen asit-baz dengesini koruyamaz → normal anyon açıklıklı (hiperkloremik) metabolik asidoz
  • Serum anyon açığı = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻) → RTA’da normal (8–12 mEq/L)
  • İdrar anyon açığı = (Na⁺ + K⁺)idrar − Cl⁻idrar → pozitif olması RTA lehine (normalde negatif olmalı)

Tip 1 RTA — Distal RTA
  • Distal tübülde H⁺ sekresyon defekti → idrar asitlendirilemez
  • İdrar pH’ı daima > 5.5 (asidoz varlığına rağmen)
  • H⁺ tutulumu → bikarbonat tükenmesi → hiperkloremik asidoz
  • Hiperkalsüri, hipositratüri, ve nefrokalsinozis

Klinik
  • Büyüme geriliği (en sık pediatrik prezentasyon)
  • Poliüri, polidipsi
  • Hipokalemi → kas güçsüzlüğü, kabızlık
  • Nefrolitiyazis / nefrokalsinozis (kalsiyum fosfat taşları) — Tip 1’in karakteristik bulgusudur
  • Kemik hastalığı: rikets, osteomalazi

Nedenler
  • Primer (otosomal dominant/resesif — ATP6V1B1, ATP6V0A4, SLC4A1 mutasyonları)
  • Sendromlar : Marfan, Wilson, Ehler-Danlos, Familyal hiperkalsüri
  • Sekonder: Sjögren, SLE, hiperparatiroidizm, amfoterisin B toksisitesi, orak hücre anemisi

Tip 2 RTA — Proksimal RTA
  • Proksimal tübülde bikarbonat reabsorpsiyon eşiği düşmüş 
  • Serum HCO₃⁻ eşiğin altına düştüğünde → filtre edilen HCO₃⁻ tamamen reabsorbe edilir → idrar asitleşir (pH < 5.5 olabilir)
  • Yani idrar pH’ı değişken: asidoz şiddetlendiğinde düşebilir (Tip 1’den farkı budur)
  • Glikozüri, aminoasidüri, fosfatüri, hipofosfatemik rikets

Klinik
  • Büyüme geriliği
  • Hipokalemi
  • Nefrolitiyazis genellikle yok (sitrat atılımı artmış değil)
  • Fanconi sendromuyla birlikte olabilir: glukozüri, aminoasidüri, fosfatüri, ürikozüri

Nedenler
  • İzole (nadir)
  • Fanconi sendromu içinde: sistinozis (çocuklarda en sık sekonder Fanconi nedeni), Wilson, galaktozemi, tirozinemi, Lowe sendromu, ifosfamid toksisitesi
  • Karbonik anhidraz inhibitörleri (asetazolamid)

Tip 4 RTA — Hiperkalemik RTA
  • Aldosteron eksikliği veya direnci → distal tübülde Na⁺ reabsorpsiyonu ↓, K⁺ ve H⁺ sekresyonu ↓
  • Hiperkalemi → amonyogenez baskılanır → NH₄⁺ atılımı azalır → asidoz
  • İdrar pH’ı < 5.5 olabilir (H⁺ pompası çalışıyor, sorun amonyak tampon kapasitesinde)

Klinik
  • Hiperkalemi ön plandadır
  • Asidoz genellikle hafif
  • Çocuklarda sık neden: üriner obstrüksiyon, renal displazi, diyabetik nefropati (adolesanlarda)


FANCONİ SENDROMU
  • Proksimal tübülün global transport defekti
  • Kaybedilenler: HCO₃⁻, glukoz (normoglisemide glukozüri), aminoasitler, fosfat, ürik asit, potasyum, sodyum

Klinik Bulgular
  • Büyüme geriliği
  • Hipofosfotemik rikets (fosfat kaybına bağlı)
  • Poliüri, dehidratasyon
  • Tip 2 RTA bulguları
  • Glukozüri (kan şekeri normal!)
  • Aminoasidüri (genel — spesifik bir amino asit değil)

  • İdrar: glukozüri + aminoasidüri + fosfatüri + proteinüri (düşük molekül ağırlıklı) + bikarbonatüri
  • Hipofosforemi, hipoürisemi, hipokalemi

Nedenler 
  • Sistinozis → (en sık sekonder neden) lizozomal sistin birikimi
  • Wilson hastalığı
  • Galaktozemi, herediter früktoz intoleransı
  • Tirozinemi tip 1
  • Lowe sendromu (okülosereborörenal sendrom) — X’e bağlı, katarakt + hipotoni + RTA
  • İlaç/toksin: ifosfamid, tenofovir, kurşun, kadmiyum

Tedavi
  • Altta yatan tedavi (sistinozis → sisteamin; erken başlanırsa renal progresyon yavaşlar)
  • Elektrolit ve fosfat replasmanı
  • D vitamini analogları (rikets için)

BARTER VE GİTELMAN SENDROMLARI
  • Her ikisi de tuz kaybettiren nefropati, metabolik alkaloz, hipokalemi, renin ve aldosteron yüksekliği ile karakterize
  • Kan basıncı normal veya düşük (primer hiperaldosteronizmin aksine)
  • Otozomal resesif

Bartter Sendromu
Henle kulpunun kalın çıkan kolunda (TAL) NaCl reabsorbsiyonunu sağlayan kanallar defektif
Defektif kanallar → NKCC2 (SLC12A1), ROMK (KCNJ1), barttin (BSND), CLC-Ka/Kb (CLCNKA/CLCNKB), MAGE-D2

Antenatal/neonatal Bartter (Tip 1, 2, 4):
  • Polihidramnioz (fetal poliüri)
  • Prematüre doğum
  • Hayatı tehdit eden tuz ve su kaybı
  • Hiperkalsüri → nefrokalsinozis
  • Tip 4 (barttin mutasyonu) → ayrıca sensörinöral sağırlık
Klasik Bartter (Tip 3 — CLC-Kb):
  • Süt çocukluğu/erken çocuklukta
  • Poliüri, büyüme geriliği, kas güçsüzlüğü
  • Hiperkalsüri daha az belirgin

Laboratuvar
  • Hipokalemi, metabolik alkaloz
  • Hiperkalsüri (Gitelman’ın aksine)
  • PGE2 artışı (COX inhibitörleri semptomları azaltır)
  • Renin ↑, aldosteron ↑, normal/düşük KB

Tedavi
  • KCl replasmanı
  • İndometazin (özellikle antenatal/neonatal tipte) — PGE2’yi inhibe eder, poliüriyi azaltır
  • Spironolakton, ACE inhibitörü eklenilebilir

Gitelman Sendromu
Distal kıvrımlı tübülde NCC (SLC12A3) defekti — tiazid duyarlı taşıyıcı
Tiazid kullanan birine benzer tablo

Klinik
  • Genellikle geç çocukluk veya erişkin dönemde belirti verir
  • Yorgunluk, kas krampları, tetani (hipomagnezemi + hipokalemi)
  • Büyüme geriliği daha hafif
  • Kondrokalsinozis (hipomagnezemi → kıkırdakta kalsiyum birikimi)

Laboratuvar
  • Hipokalemi, metabolik alkaloz
  • Hipomagnezemi (Bartter’dan farkı — Bartter’da magnezyum normal)
  • Hipokalsüri (Bartter’da hiperkalsüri) → idrar Ca/Cr düşük
  • Renin ↑, aldosteron ↑

Tedavi
  • Magnezyum replasmanı (oral — başlıca tedavi)
  • KCl replasmanı
  • Spironolakton, indometazin daha az etkili (Bartter’ın aksine)

NEFROJENİK DİABETES İNSİPİDUS (NDİ)
ADH (AVP) salgılanır ama böbrek yanıt veremez → AQP2 eksprese edilemez → serbest su reabsorpsiyonu yok → dilüe idrar

Kalıtsal:
  • X’e bağlı resesif (en sık): AVPR2 (V2R) mutasyonu → erkek çocuklar ağır etkilenir, kız taşıyıcılar hafif semptom gösterebilir
  • Otosomal resesif/dominant: AQP2 mutasyonu

Edinsel:
  • Hiperkalemi, hiperkalsemi
  • Lityum toksisitesi
  • Üreteral obstrüksiyon, kronik böbrek hastalığı
  • Orak hücre anemisi (medüller iskemi)

Klinik
  • Yenidoğan/süt çocuğu: açıklanamayan ateş, büyüme geriliği, irritabilite, hipernatremik dehidratasyon
  • Poliüri + polidipsi
  • Idrar dansitesi < 1.005, ozmolalite < 300 mOsm/kg
  • Serum Na ↑, serum ozmolalitesi ↑

Ayırıcı Tanı
  • Santral DI: desmopressin (DDAVP) → idrar konsantre olur → NDI’dan ayrım
  • Psikojenik polidipsi: su kısıtlama testi + düşük serum ozmolalite
  • Su kısıtlama testi + DDAVP testi kritik

Tedavi
  • Düşük solutal diyet (düşük Na, düşük protein) → ozmotik yük azalır → zorunlu idrar hacmi azalır
  • Tiazid diüretik (hidroklotiazid) → paradoks etki: proksimal tübülde NaCl ve su reabsorpsiyonu artar → distal tübüle daha az sıvı gelir → poliüri azalır
  • Amilorid eklenebilir (tiazide rağmen hipokalemi veya lityum kaynaklıysa)
  • İndometazin (prostaglandin inhibisyonu ile de idrar miktarı azaltılabilir)
  • DDAVP etkisizdir (V2R veya AQP2 defekti nedeniyle)

PRİMER HİPERURİKOZÜRİ VE OKZALÜRİ

Primer Hiperoksalüri
Tip 1 (AGT defekti — karaciğer):
  • Oksalat sentezi aşırı artar → idrar oksalat ↑↑
  • Rekürren nefrolitiyazis (kalsiyum oksalat)
  • Nefrokalsinozis → ESKD
  • Sistemik oksalozis (kemik, kalp, göz tutulumu)
  • Tedavi: yüksek sıvı, piridoksin (B6) bazı hastalarda işe yarar; kesin tedavi kombine karaciğer-böbrek transplantasyonu
Tip 2 (GRHPR defekti):
  • Daha hafif seyir, sistemik oksalozis nadir
Tip 3 (HOGA1 defekti):
  • En hafif form

Sistinüri
  • SLC3A1 / SLC7A9 mutasyonu → proksimal tübülde sistin, ornitin, lizin, arjinin (COLA) reabsorpsiyonu bozulur
  • Sistin çözünürlüğü düşük → sistin taşları (altıgen kristaller)
  • Taş analizi veya idrar mikroskobu tanısal
  • Tedavi: yüksek sıvı alımı, idrar alkalinizasyonu (sitrat), D-penisillamin veya tiyopronin (sistin kompleksleri oluşturur)

RENAL GLİKOZÜRİ
  • Kan glukozu normal olmasına rağmen idrar glukozu pozitif
  • SGLT2 (SLC5A2) veya SGLT1 mutasyonu → proksimal tübülde glukoz taşıyıcısı defektif
  • Genellikle iyi huylu, tedavi gerektirmez
  • Önemli: Fanconi sendromu veya MODY3 ile karıştırılmamalı

AMİNOASİDÜRİLER
Hartnup Hastalığı
  • Nötr aminoasit (triptofan dahil) taşıyıcı defekti (SLC6A19)
  • Klinik: güneş ışığına bağlı pellagra benzeri döküntü (triptofan → niasin yetersizliği), serebellar ataksi, psikiyatrik bulgular
  • Aralıklı semptomlar, genellikle enfeksiyon/yetersiz beslenme ile tetiklenir
  • Tedavi: yüksek protein diyet, nikotinamid takviyesi

İminoglisinüri
  • Prolin, hidroksiprolin, glisin taşıyıcı defekti
  • Benign, klinik bulgu yok

İlaç/Toksin Kaynaklı Tübüler Hasar
  • Sisplatin → proksimal ve distal tübüler hasar, Mg kaybı (hipomagnezemi)
  • İfosfamid → Fanconi sendromu
  • Tenofovir → proksimal tübüler disfonksiyon, Fanconi
  • Amfoterisin B → Tip 1 RTA (distal tübül H⁺ kanallarına zarar)
  • Lityum → NDI (AQP2 downregülasyonu)
  • Kurşun, kadmiyum, civa → Fanconi sendromu
⚡ İpuçları
  • RTA Karşılaştırma
  • İdrar pH’ı:
  • • Tip 1 → daima > 5.5
  • • Tip 2 → değişken (asidoz şiddetlenince < 5.5 olabilir)
  • • Tip 4 → < 5.5 olabilir
  • Serum K⁺:
  • • Tip 1 → düşük
  • • Tip 2 → düşük
  • • Tip 4 → yüksek
  • Nefrolitiyazis:
  • • Tip 1 → var (karakteristik)
  • • Tip 2 → yok
  • • Tip 4 → yok
  • Bikarbonat dozu:
  • • Tip 1 → düşük doz yeterli
  • • Tip 2 → yüksek doz gerekir
  • • Tip 4 → bikarbonat ikincil planda
  • RTA’da “pH kuralı”:
  • • Tip 1’de idrar pH’ı hiçbir zaman 5.5’in altına inmez (H⁺ pompası bozuk)
  • • Tip 2’de kısmen inebilir (pompa çalışıyor, eşik düşük)
  • • Tip 4’te düşük pH olabilir ama sorun NH₄⁺ tamponunda
  • Nefrolitiyazis → Tip 1 RTA düşün (sitrat kaybı + alkali idrar = kalsiyum fosfat taşı)
  • Fanconi = “tüm proksimal kayıplar birden” → glukoz + aminoasit + fosfat + bikarbonat + ürik asit; çocuklarda en sık nedeni sistinozis
  • Bartter vs Gitelman
  • • “Bartter (kalsiyum idrardan kaçar = hiperkalsüri); Gitelman → magnezyum (hipomagnezemi + hipokalsüri)”
  • NDI’da tiazid paradoksu: Diüretik vermek poliüriyi azaltır → proksimal reabsorpsiyonu artırarak distal tübüle daha az sıvı ulaştırır
  • Sistinüri ≠ Sistinozis:
  • • Sistinüri = taşıyıcı defekti, taş hastalığı, böbrek tutulumu renal
  • • Sistinozis = lizozomal birikim, Fanconi sendromu, sistemik multiorgan
  • Hartnup = niasin eksikliği gibi davranır → pellagra döküntüsü + ataksi; nikotinamid ile tedavi​​​​​​​​​​​​​​​​
📚 Kaynakça
1.1. Kliegman RM, St. Geme JW, Blum NJ, Shah SS, Tasker RC, Wilson KM, editörler. Nelson Textbook of Pediatrics. 21. baskı. Philadelphia: Elsevier; 2020.
2.2. Igarashi T. Renal tubular acidosis. In: Kliegman RM, St. Geme JW, Blum NJ, Shah SS, Tasker RC, Wilson KM, editörler. Nelson Textbook of Pediatrics. 21. baskı. Philadelphia: Elsevier; 2020. s. 2739-2745.
🎲 Rastgele Notlar