📋 Klinik NotÇocuk Nefroloji
Tubüler Hastalıklar
Renal tubüler asidozlar ve diğer tubüler hastalıkların patofizyolojisi özellikleri vs..
TUBÜLER HASTALIKLAR
RENAL TÜBÜLER ASİDOZ (RTA)
- Böbrek, normal GFR’ye rağmen asit-baz dengesini koruyamaz → normal anyon açıklıklı (hiperkloremik) metabolik asidoz
- Serum anyon açığı = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻) → RTA’da normal (8–12 mEq/L)
- İdrar anyon açığı = (Na⁺ + K⁺)idrar − Cl⁻idrar → pozitif olması RTA lehine (normalde negatif olmalı)
Tip 1 RTA — Distal RTA
- Distal tübülde H⁺ sekresyon defekti → idrar asitlendirilemez
- İdrar pH’ı daima > 5.5 (asidoz varlığına rağmen)
- H⁺ tutulumu → bikarbonat tükenmesi → hiperkloremik asidoz
- Hiperkalsüri, hipositratüri, ve nefrokalsinozis
Klinik
- Büyüme geriliği (en sık pediatrik prezentasyon)
- Poliüri, polidipsi
- Hipokalemi → kas güçsüzlüğü, kabızlık
- Nefrolitiyazis / nefrokalsinozis (kalsiyum fosfat taşları) — Tip 1’in karakteristik bulgusudur
- Kemik hastalığı: rikets, osteomalazi
Nedenler
- Primer (otosomal dominant/resesif — ATP6V1B1, ATP6V0A4, SLC4A1 mutasyonları)
- Sendromlar : Marfan, Wilson, Ehler-Danlos, Familyal hiperkalsüri
- Sekonder: Sjögren, SLE, hiperparatiroidizm, amfoterisin B toksisitesi, orak hücre anemisi
Tip 2 RTA — Proksimal RTA
- Proksimal tübülde bikarbonat reabsorpsiyon eşiği düşmüş
- Serum HCO₃⁻ eşiğin altına düştüğünde → filtre edilen HCO₃⁻ tamamen reabsorbe edilir → idrar asitleşir (pH < 5.5 olabilir)
- Yani idrar pH’ı değişken: asidoz şiddetlendiğinde düşebilir (Tip 1’den farkı budur)
- Glikozüri, aminoasidüri, fosfatüri, hipofosfatemik rikets
Klinik
- Büyüme geriliği
- Hipokalemi
- Nefrolitiyazis genellikle yok (sitrat atılımı artmış değil)
- Fanconi sendromuyla birlikte olabilir: glukozüri, aminoasidüri, fosfatüri, ürikozüri
Nedenler
- İzole (nadir)
- Fanconi sendromu içinde: sistinozis (çocuklarda en sık sekonder Fanconi nedeni), Wilson, galaktozemi, tirozinemi, Lowe sendromu, ifosfamid toksisitesi
- Karbonik anhidraz inhibitörleri (asetazolamid)
Tip 4 RTA — Hiperkalemik RTA
- Aldosteron eksikliği veya direnci → distal tübülde Na⁺ reabsorpsiyonu ↓, K⁺ ve H⁺ sekresyonu ↓
- Hiperkalemi → amonyogenez baskılanır → NH₄⁺ atılımı azalır → asidoz
- İdrar pH’ı < 5.5 olabilir (H⁺ pompası çalışıyor, sorun amonyak tampon kapasitesinde)
Klinik
- Hiperkalemi ön plandadır
- Asidoz genellikle hafif
- Çocuklarda sık neden: üriner obstrüksiyon, renal displazi, diyabetik nefropati (adolesanlarda)
FANCONİ SENDROMU
- Proksimal tübülün global transport defekti
- Kaybedilenler: HCO₃⁻, glukoz (normoglisemide glukozüri), aminoasitler, fosfat, ürik asit, potasyum, sodyum
Klinik Bulgular
- Büyüme geriliği
- Hipofosfotemik rikets (fosfat kaybına bağlı)
- Poliüri, dehidratasyon
- Tip 2 RTA bulguları
- Glukozüri (kan şekeri normal!)
- Aminoasidüri (genel — spesifik bir amino asit değil)
- İdrar: glukozüri + aminoasidüri + fosfatüri + proteinüri (düşük molekül ağırlıklı) + bikarbonatüri
- Hipofosforemi, hipoürisemi, hipokalemi
Nedenler
- Sistinozis → (en sık sekonder neden) lizozomal sistin birikimi
- Wilson hastalığı
- Galaktozemi, herediter früktoz intoleransı
- Tirozinemi tip 1
- Lowe sendromu (okülosereborörenal sendrom) — X’e bağlı, katarakt + hipotoni + RTA
- İlaç/toksin: ifosfamid, tenofovir, kurşun, kadmiyum
Tedavi
- Altta yatan tedavi (sistinozis → sisteamin; erken başlanırsa renal progresyon yavaşlar)
- Elektrolit ve fosfat replasmanı
- D vitamini analogları (rikets için)
BARTER VE GİTELMAN SENDROMLARI
- Her ikisi de tuz kaybettiren nefropati, metabolik alkaloz, hipokalemi, renin ve aldosteron yüksekliği ile karakterize
- Kan basıncı normal veya düşük (primer hiperaldosteronizmin aksine)
- Otozomal resesif
Bartter Sendromu
Henle kulpunun kalın çıkan kolunda (TAL) NaCl reabsorbsiyonunu sağlayan kanallar defektif
Defektif kanallar → NKCC2 (SLC12A1), ROMK (KCNJ1), barttin (BSND), CLC-Ka/Kb (CLCNKA/CLCNKB), MAGE-D2
Antenatal/neonatal Bartter (Tip 1, 2, 4):
- Polihidramnioz (fetal poliüri)
- Prematüre doğum
- Hayatı tehdit eden tuz ve su kaybı
- Hiperkalsüri → nefrokalsinozis
- Tip 4 (barttin mutasyonu) → ayrıca sensörinöral sağırlık
Klasik Bartter (Tip 3 — CLC-Kb):
- Süt çocukluğu/erken çocuklukta
- Poliüri, büyüme geriliği, kas güçsüzlüğü
- Hiperkalsüri daha az belirgin
Laboratuvar
- Hipokalemi, metabolik alkaloz
- Hiperkalsüri (Gitelman’ın aksine)
- PGE2 artışı (COX inhibitörleri semptomları azaltır)
- Renin ↑, aldosteron ↑, normal/düşük KB
Tedavi
- KCl replasmanı
- İndometazin (özellikle antenatal/neonatal tipte) — PGE2’yi inhibe eder, poliüriyi azaltır
- Spironolakton, ACE inhibitörü eklenilebilir
Gitelman Sendromu
Distal kıvrımlı tübülde NCC (SLC12A3) defekti — tiazid duyarlı taşıyıcı
Tiazid kullanan birine benzer tablo
Klinik
- Genellikle geç çocukluk veya erişkin dönemde belirti verir
- Yorgunluk, kas krampları, tetani (hipomagnezemi + hipokalemi)
- Büyüme geriliği daha hafif
- Kondrokalsinozis (hipomagnezemi → kıkırdakta kalsiyum birikimi)
Laboratuvar
- Hipokalemi, metabolik alkaloz
- Hipomagnezemi (Bartter’dan farkı — Bartter’da magnezyum normal)
- Hipokalsüri (Bartter’da hiperkalsüri) → idrar Ca/Cr düşük
- Renin ↑, aldosteron ↑
Tedavi
- Magnezyum replasmanı (oral — başlıca tedavi)
- KCl replasmanı
- Spironolakton, indometazin daha az etkili (Bartter’ın aksine)
NEFROJENİK DİABETES İNSİPİDUS (NDİ)
ADH (AVP) salgılanır ama böbrek yanıt veremez → AQP2 eksprese edilemez → serbest su reabsorpsiyonu yok → dilüe idrar
Kalıtsal:
- X’e bağlı resesif (en sık): AVPR2 (V2R) mutasyonu → erkek çocuklar ağır etkilenir, kız taşıyıcılar hafif semptom gösterebilir
- Otosomal resesif/dominant: AQP2 mutasyonu
Edinsel:
- Hiperkalemi, hiperkalsemi
- Lityum toksisitesi
- Üreteral obstrüksiyon, kronik böbrek hastalığı
- Orak hücre anemisi (medüller iskemi)
Klinik
- Yenidoğan/süt çocuğu: açıklanamayan ateş, büyüme geriliği, irritabilite, hipernatremik dehidratasyon
- Poliüri + polidipsi
- Idrar dansitesi < 1.005, ozmolalite < 300 mOsm/kg
- Serum Na ↑, serum ozmolalitesi ↑
Ayırıcı Tanı
- Santral DI: desmopressin (DDAVP) → idrar konsantre olur → NDI’dan ayrım
- Psikojenik polidipsi: su kısıtlama testi + düşük serum ozmolalite
- Su kısıtlama testi + DDAVP testi kritik
Tedavi
- Düşük solutal diyet (düşük Na, düşük protein) → ozmotik yük azalır → zorunlu idrar hacmi azalır
- Tiazid diüretik (hidroklotiazid) → paradoks etki: proksimal tübülde NaCl ve su reabsorpsiyonu artar → distal tübüle daha az sıvı gelir → poliüri azalır
- Amilorid eklenebilir (tiazide rağmen hipokalemi veya lityum kaynaklıysa)
- İndometazin (prostaglandin inhibisyonu ile de idrar miktarı azaltılabilir)
- DDAVP etkisizdir (V2R veya AQP2 defekti nedeniyle)
PRİMER HİPERURİKOZÜRİ VE OKZALÜRİ
Primer Hiperoksalüri
Tip 1 (AGT defekti — karaciğer):
- Oksalat sentezi aşırı artar → idrar oksalat ↑↑
- Rekürren nefrolitiyazis (kalsiyum oksalat)
- Nefrokalsinozis → ESKD
- Sistemik oksalozis (kemik, kalp, göz tutulumu)
- Tedavi: yüksek sıvı, piridoksin (B6) bazı hastalarda işe yarar; kesin tedavi kombine karaciğer-böbrek transplantasyonu
Tip 2 (GRHPR defekti):
- Daha hafif seyir, sistemik oksalozis nadir
Tip 3 (HOGA1 defekti):
- En hafif form
Sistinüri
- SLC3A1 / SLC7A9 mutasyonu → proksimal tübülde sistin, ornitin, lizin, arjinin (COLA) reabsorpsiyonu bozulur
- Sistin çözünürlüğü düşük → sistin taşları (altıgen kristaller)
- Taş analizi veya idrar mikroskobu tanısal
- Tedavi: yüksek sıvı alımı, idrar alkalinizasyonu (sitrat), D-penisillamin veya tiyopronin (sistin kompleksleri oluşturur)
RENAL GLİKOZÜRİ
- Kan glukozu normal olmasına rağmen idrar glukozu pozitif
- SGLT2 (SLC5A2) veya SGLT1 mutasyonu → proksimal tübülde glukoz taşıyıcısı defektif
- Genellikle iyi huylu, tedavi gerektirmez
- Önemli: Fanconi sendromu veya MODY3 ile karıştırılmamalı
AMİNOASİDÜRİLER
Hartnup Hastalığı
- Nötr aminoasit (triptofan dahil) taşıyıcı defekti (SLC6A19)
- Klinik: güneş ışığına bağlı pellagra benzeri döküntü (triptofan → niasin yetersizliği), serebellar ataksi, psikiyatrik bulgular
- Aralıklı semptomlar, genellikle enfeksiyon/yetersiz beslenme ile tetiklenir
- Tedavi: yüksek protein diyet, nikotinamid takviyesi
İminoglisinüri
- Prolin, hidroksiprolin, glisin taşıyıcı defekti
- Benign, klinik bulgu yok
İlaç/Toksin Kaynaklı Tübüler Hasar
- Sisplatin → proksimal ve distal tübüler hasar, Mg kaybı (hipomagnezemi)
- İfosfamid → Fanconi sendromu
- Tenofovir → proksimal tübüler disfonksiyon, Fanconi
- Amfoterisin B → Tip 1 RTA (distal tübül H⁺ kanallarına zarar)
- Lityum → NDI (AQP2 downregülasyonu)
- Kurşun, kadmiyum, civa → Fanconi sendromu
⚡ İpuçları
- RTA Karşılaştırma
- İdrar pH’ı:
- • Tip 1 → daima > 5.5
- • Tip 2 → değişken (asidoz şiddetlenince < 5.5 olabilir)
- • Tip 4 → < 5.5 olabilir
- Serum K⁺:
- • Tip 1 → düşük
- • Tip 2 → düşük
- • Tip 4 → yüksek
- Nefrolitiyazis:
- • Tip 1 → var (karakteristik)
- • Tip 2 → yok
- • Tip 4 → yok
- Bikarbonat dozu:
- • Tip 1 → düşük doz yeterli
- • Tip 2 → yüksek doz gerekir
- • Tip 4 → bikarbonat ikincil planda
- RTA’da “pH kuralı”:
- • Tip 1’de idrar pH’ı hiçbir zaman 5.5’in altına inmez (H⁺ pompası bozuk)
- • Tip 2’de kısmen inebilir (pompa çalışıyor, eşik düşük)
- • Tip 4’te düşük pH olabilir ama sorun NH₄⁺ tamponunda
- Nefrolitiyazis → Tip 1 RTA düşün (sitrat kaybı + alkali idrar = kalsiyum fosfat taşı)
- Fanconi = “tüm proksimal kayıplar birden” → glukoz + aminoasit + fosfat + bikarbonat + ürik asit; çocuklarda en sık nedeni sistinozis
- Bartter vs Gitelman
- • “Bartter (kalsiyum idrardan kaçar = hiperkalsüri); Gitelman → magnezyum (hipomagnezemi + hipokalsüri)”
- NDI’da tiazid paradoksu: Diüretik vermek poliüriyi azaltır → proksimal reabsorpsiyonu artırarak distal tübüle daha az sıvı ulaştırır
- Sistinüri ≠ Sistinozis:
- • Sistinüri = taşıyıcı defekti, taş hastalığı, böbrek tutulumu renal
- • Sistinozis = lizozomal birikim, Fanconi sendromu, sistemik multiorgan
- Hartnup = niasin eksikliği gibi davranır → pellagra döküntüsü + ataksi; nikotinamid ile tedavi
📚 Kaynakça
1.1. Kliegman RM, St. Geme JW, Blum NJ, Shah SS, Tasker RC, Wilson KM, editörler. Nelson Textbook of Pediatrics. 21. baskı. Philadelphia: Elsevier; 2020.
2.2. Igarashi T. Renal tubular acidosis. In: Kliegman RM, St. Geme JW, Blum NJ, Shah SS, Tasker RC, Wilson KM, editörler. Nelson Textbook of Pediatrics. 21. baskı. Philadelphia: Elsevier; 2020. s. 2739-2745.